କବିତା ଗୋଟେ ଶୀତ ସକାଳର
ଏମିତି ବଗିଚାଟେ ମୁଁ କେବେ ଦେଖି ନଥିଲି ଦେଖିନଥିଲି ଏତେ ଫୁଲ ଓ ଭଅଁର ଗଛ ଉହାଡରେ ଯୌବନ, ସିମେଣ୍ଟ ଚଉତରା ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟ, ଘାସ ଗାଲିଚାରେ ଭବିଷ୍ୟତ, ଆଉ ପାଦଚଲା ରାସ୍ତାରେ କିଛି ଅସଜଡ଼ା ଦେହକୁ ସଜାଡ଼ିବା ପ୍ରୟାସରେ ସମୟ l ଫାଉନଟେନ ର ଜଳସବୁ ସକାଳୁଆ ଖରାରେ ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁ ଗଢୁଥିଲା ଘାସ ଉପରେ ଶିଶିର ସବୁ ମୁକ୍ତାର ଭ୍ରମ ବ୍ରେଞ୍ଚ ଉପରେ ଫୁଟିଥିବା ଫୁଲ କିନ୍ତୁ ଭ୍ରମ ନୁହେଁ ସତେଜ ଲାଗୁଥିଲା l ରାତିର କ୍ଲାନ୍ତି ସବୁକୁ କମ୍ବଳ ଭିତରେ ଛାଡିଆସି ଶୀତବସ୍ତ୍ରରେ ସକାଳ ଖରାକୁ ସେ ସାଉଁଟି ରଖୁଥିଲା ଓଠରୁ ଫିକା ପଡିନଥିଲା ରଙ୍ଗ ଆଖିରୁ ଛାଡି ନଥିଲା କଜ୍ଵଳ ଖସି ପଡୁଥିବା ଓଢଣୀକୁ ସଳଖି ଧରିରେ ପାଉଁଜି ସଜାଡୁଥିଲା l ଧିମେଇ ଯାଇଥିଲା ପାଦ ଲାଜେଇ ଯାଇଥିଲା ଆଖି ଚାଲୁ ଚାଲୁ ଥକି ଯାଇଥିବା ଘର୍ମlକ୍ତ ଶରୀରକୁ ସଳଖି ରଖିଲାବେଳକୁ...... କୁକର ସିଟିରେ ନିଦ ଭାଙ୍ଗିଥିଲା ରୋଷଇଘରୁ ଶୁଭୁଥିଲା ଆଜି ୱାକରେ ଯିବନିକି... ? ଡେରି ହେଲାଣି ଯେ —————– ରତ୍ନମୟ ତ୍ରିପାଠୀ ଅଧ୍ୟୟନ, ବଲାଙ୍ଗୀର Want to read this poem in English ? Click Here Want to read this poem in Hindi ? Click Here
